خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخت دلتنگم از اوضاع جهان ساقی کوعمر بر باد فنا رفت می باقی کو
۲
تا به کی محنت هجران و غم قرب رقیبغیرت عشق چه شد غایت مشتاقی کو
۳
زهر غم کرده قلک اهل صفا را به مذاقمی صافی که کند بر همه تریاقی کو
۴
می بخور نی غم بیهوده که عالم فانی‌ستآن که مانده است و بماند به جهان باقی کو
صفحهٔ ۱ از ۲