خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۱۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانب صحرا روی و خلق ز هر سوروی تو بینند و من ملولم از آن رو
۲
منع نشاید مرا ز دیدن رویتدیده نبندد کسی ز صورت نیکو
۳
صورت انسان کجا و این همه خوبیحور پری‌پیکری و ماه ملک‌خو
۴
نیست به گلزار چون تو گلبن نازیبوی تو را از که یابم ای گل خوش‌بو
صفحهٔ ۱ از ۴