خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کنج میخانه و ساقی و می و میناییخوش‌تر از هر چه به زیر فلک مینایی
۲
خاک پا شو به ره بی‌سر و پایی وآنگهپای بگذار به هر فرق فلک‌فرسایی
۳
خضر راهم بشو ای بدرقه فیض ازلدشت عشق است و خطرناک‌ترین صحرایی
۴
کشتی رانده‌ام از عشق به غرقاب فناتا مگر گوهر یکتا برم از دریایی
صفحهٔ ۱ از ۳