خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بشنو این نکته دلکش ز من شیداییتن به تنها بده از خلق گزین تنهایی
۲
دور شو از تن و جان تا که شوی جان جهانرسم جانان طلبی نیست جهان‌پیمایی
۳
فارغ از هر غم بیهوده دنیا چو بهشتبر من ای گوشه میخانه چه خوش مأوایی
۴
رند بی‌باکم و از من چه صلاح و چه فلاحنه ز بدنامیم اندیشه نه از رسوایی
صفحهٔ ۱ از ۳