خلوتی با ساغر کنگاوری
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارا حسن و خوبی را تو در آفاق مشهوریسزاوار است بالله گر به حسن خویش مغروری
۲
در این عالم ندیدم آدمی با این دل‌آراییتو ای حور پری‌پیکر یقین از عالم نوری
۳
تویی در پرده من بی‌چاره محرومم ز دیدارتولی شادم که از چشم بد اغیار مستوری
۴
اگر نازی به عقل ای بی‌خبر از عشق معذوریسفیدی از سیاهی فرق ندهد دیده‌ات کوری
صفحهٔ ۱ از ۳