خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل شب‌ها ز سودای تو سوزد داغ کوکب‌هاتو هم از شعلهٔ آهی به دست آور دل شب‌ها
۲
به مستی چون سهیل لعل آن مه بر فلک خنددشرار آتش یاقوت می‌گردند کوکب‌ها
۳
ز خاک راه او کز آب حیوان نقش پا داردلبالب از شراب زندگی شد جام مشرب‌ها
۴
ندارد دیده‌ها گر آب مروارید نقصانیچرا در موج خیز اختلاف افتاده مذهب‌ها
صفحهٔ ۱ از ۲