خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عرق ماهش کند هم چشم پروین قطره راشوخی شرمش دهد بر شعله تمکین قطره را
۲
در دل هر ذره بحر فیض طوفان کرده استکمتر از دریا نبیند چشم حق بین قطره را
۳
جوش اشکم یوسفستان از خیال حسن اوستموج این دریا کند بتخانه‌ی چین قطره را
۴
آب و آتش را به هم آمیخت شرم عارضششمع محجوبم دهد از شعله بالین قطره را
صفحهٔ ۱ از ۳