خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دایم ز حرف خویش زیان کرده‌ایم ماچون شمع تن فدای زبان کرده‌ایم ما
۲
گوهر شود چو قطره ز دریا جدا شودخود را جدا ز خلق از آن کرده‌ایم ما
۳
تا دیده از غبار خطش توتیا گرفتادراک لطف جوهر جان کرده‌ایم ما
۴
تا درد پی برد به تن ناتوان ماخود را به ناوک تو نشان کرده‌ایم ما
صفحهٔ ۱ از ۲