خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که سهم درد غفلت ناتوان دارد مراآب تیغش با گوارایی زیان دارد مرا
۲
تا شکستم استخوان پیوند کارم شد درستمومیایی در شکستن استخوان دارد مرا
۳
از تجلی خویش را شمع زیان‌آور گداختدر زیان از هر تمنایی زبان دارد مرا
۴
گر دهد کم خاک‌مالم چون هدف بر جور عشقاز برای فتنه برپا آسمان دارد مرا
صفحهٔ ۱ از ۴