خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زه ناز است کمان گوشهی ابروی تو راشبنم از خندهی صبح است گل روی تو را
۲
اشک ما خاکنشینی است سرکوی تو رابحر از چشم تر ماست برِ روی تو را
۳
گرد شبنم زده تا شرم گل روی تو رامردمک گشت عرق چین سر هر موی تو را
۴
کرد تسخیر به افسون چو پریزاد سخنسوسن خامهی من نرگس جادوی تو را
صفحهٔ ۱ از ۳