خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الف قدی که دلم ساخت مبتلا به بلایکی هزار بلا جلوه داد از بالا
۲
مرا به چهره‌ی زرّین ز لعل می گونشگرفته قطره‌ی اشک آب و تاب تُنگ طلا
۳
کشیده حلقه‌ی شبنم به گوش لولی گلبه برگ لاله‌ی گوش تو لؤلوءِ لالا
۴
دهان و دیده نیاید چو چاک سینه به همزند به نعمت دیدار حسن او چو صلا
صفحهٔ ۱ از ۳