خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه محراب دو عالم گوشه‌ی ابروی اوستدر دل هر ذره پنهان آفتاب روی اوست
۲
مهر و مه یک پرتو از شمع تجلی سایه‌اشنُه فلک یک پیچ و تاب از حلقه گیسوی اوست
۳
طرفه صحرایی است صحرای سواد معرفتحیرت نظّاره آنجا شوخی آهوی اوست
۴
پیچ و تاب رشته دارم در هوای گوهریاز رگ اندیشه دل را گر چه راهی سوی اوست
صفحهٔ ۱ از ۲