خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهره مهر فلک گوهری از افسر ماستماه و ماهی همه چون فتنه به زیر سرِ ماست
۲
هر چه در بحر وجود آمده از موج عطاهمه چون هیکل خاکی صدف گوهر ماست
۳
چهره‌ای را ز دو عالم که نهان از نظر استهمه چون عکس در آئینه‌ی صورتگر ماست
۴
آب حیوان که حبابی است از او نقش حیاتدر سیه‌خانه‌ی لفظی است که در دفتر ماست
صفحهٔ ۱ از ۲