خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از شفق کی تیغ خورشید جهان آرا گذشتاین چنین کان ترک بی‌پروا ز خون ما گذشت
۲
تیغ بر ما می‌کشد خمیازه‌ی آغوش مابس که از ما آن شکار افکن به استغنا گذشت
۳
در دل جانان اثر با نارسایی ناله کردبی پر و پیکان خدنگم بود کز خارا گذشت
۴
می‌نگارم هر چه از حسن خیالم رو دهدپشت پای یوسف من از ید بیضا گذشت
صفحهٔ ۱ از ۳