خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رمیدگیّ دل ما ز آرمیدن ماستچو اشک آب رخ ما به خون طپیدن ماست
۲
ز چشم بستن ما خیرگی زیاده شودچو شمع سرکشی ما ز سربریدن ماست
۳
ز خاک دانه شود چون سوار نشو و نمابه خاکساری ما هم عنان دمیدن ماست
۴
به بحر محو شدن قطره راست عمر ابدشهید تیغ تو گشتن به جان رسیدن ماست
صفحهٔ ۱ از ۲