خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رنگینی خیال تو از پافشردن استچون طرّه حسن فکر تو در تاب خوردن است
۲
خواهی تو را کنند پسندیدگان قبولدعوای ناپسندیات از پیش بردن است
۳
صاحب وجود عالم شایستگی شدننقش خودی ز لوح تعیّن ستُردن است
۴
معراجِ سیرِ ذَروهی عزت شدن ز قدرخود را به پایه از همه کمتر شمردن است
صفحهٔ ۱ از ۲