خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قرار دل اگر رقص آن کمان نگذاشتگشاد شست توأم عقده‌ای به جان نگذاشت
۲
به برج ثابت داغ اختر خدنگ تو رااگر گذاشته بی‌مهری آسمان نگذاشت
۳
نگار دلکش من از پی کمان داریچون ساخت از جگر من هدف نشان نگذاشت
۴
به رنگ شمع که چون در گرفت سوزد پاکمرا اثر ز تن ناتوان زبان نگذاشت
صفحهٔ ۱ از ۳