خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امشب از شمع جمالش بزم چشمم روشن استخار مژگان را گل خورشید در پیراهن است
۲
درچمن بی سایه ی شمشاد رنگین جلوه اشخنده ی گل آتش غم را نسیم دامن است
۳
چون رود بیرون زگلزار آن بهار رنگ و بوغنچه با منقار بلبل همزمان در شیون است
۴
از ملاحت تا لب لعل تو آیددر خیالخنده ی زخم دل ما در نمک افشاندن است
صفحهٔ ۱ از ۳