خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محبت را اساس استواری استهوس سر در هوای پاچناری است
۲
مرا بی لعلِ آتش‌رنگ جانانبدخشی اشک و دود دل بخاری است
۳
به صد شوخی دل از من برد بازیبگو کار تغافل بردباری است
۴
تو پرکاری به کار دل نیاییز دلجویی همین زخم تو کاری است
صفحهٔ ۱ از ۳