خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جرات ما دور باش جوشن و مغفر نداشتدولت ما منت بال هما بر سر نداشت
۲
طایر ما بیضه ی افلاک زیر پرنداشتاین سمندر هیچ اقبالی به خاکستر نداشت
۳
هر شرر کی رهزن پروانه ی همت شودآنچه ما داریم در دل طور در مجمر نداشت
۴
تشنه لب سر می کند راه بیابان فناهر که آب از چشمه ی تیغ شهادت برنداشت
صفحهٔ ۱ از ۳