خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه فلک یک رقم از فرد شناسایی توستمهر و مه عینکی از چشم تماشایی توست
۲
گوهر آیینه ی خودبینی دریا باشدچشم حیرت زده مراه خودآرایی توست
۳
برگ برگی که در این باغ به هم نیست شبیهفرد میزان شده ی دفتر یکتایی توست
۴
کی سر از دایره ی خط تو پیچد نگهماشک چون سلسله بر پای تماشایی توست
صفحهٔ ۱ از ۳