خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که بر مردم فریبی ها مدار چشم توستهمچو مژگان در دل من خار خار چشم توست
۲
آرزو را سیر چشم از هر تمنا کرده استمد احسان سرمه ی دنباله دار چشم توست
۳
تا زسحرش در طلسم اضطراب افتاده ایمگر کشی تصویر ما را بی قرار چشم توست
۴
نیست تنها دیده و دل در غبار تیرگیروزگار من به رنگ سرمه تار چشم توست
صفحهٔ ۱ از ۲