خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا صبحدم به طرف چمن بی نقاب شدشبنم چراغ انجمن آفتاب شد
۲
تا لاله ی رخش به چمن بی نقاب شدشبنم نگار شرم گل آفتاب شد
۳
روشندلان زهمدمی هم مکدرندآخر غبار خاطر آیینه آب شد
۴
پاس نفس تو راست هوادار زندگیاز دم زدن شکسته اساس حباب شد
صفحهٔ ۱ از ۳