خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۱۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که خاک از پرتوش آیینه آیین می شودنقش پا از عکس او بتخانه ی چین می شود
۲
تا به خال شانه مضمونی به نظم آورده اممصرع پیچیده ی زلف تو تضمین می شود
۳
جلوه ی شوخش چراغ برق را روشن کندشعله ی حسنی که شمع خانه ی زین می شود
۴
چون نبندد چشمه ی سیماب از صبرم چو سنگگردباد از طاقت من کوه تمکین می شود
صفحهٔ ۱ از ۲