خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمیم انگیز گلزاری که آن نسرین بدن باشدنسیم گل غبار خاطر مرغ چمن باشد
۲
قبول مردمک دارد به چشم نقطه ی خالشنگاهم را غبار خط عبیر پیرهن باشد
۳
سرین را گر چه استقلال چتر نسترن باشدگریبان مشبک نوبهار یاسمن باشد
۴
خیالم از لطافت نکهت گل را خجل داردمرا سرمشق فکر آن غنچه ی رنگین سخن باشد
صفحهٔ ۱ از ۳