خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا سرمایه ی جان آفریدندبرای بی برگ و سامان آفریدند
۲
ترا شمع فروزان آفریدندمرا دود پریشان آفریدند
۳
ز لعلت جوهر جان آفریدندز خلقش باغ رضوان آفریدند
۴
قضا چون بر خدنگ ناز پرستزمژگان تو پیکان آفریدند
صفحهٔ ۱ از ۶