خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا سامان مهر و ماه باشدمرا اسباب اشک و آه باشد
۲
به تجویز تبسم آن لب لعلبرات بوسه را تنخواه باشد
۳
تو را گر حسن عالی حضرتی هستمرا هم عشق عالیجاه باشد
۴
جناغی بسته ای سر بسته با مابه جان منت اگر دلخواه باشد
صفحهٔ ۱ از ۲