خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا چون بی پناهان آفریدندمرا چون دل پریشان آفریدند
۲
ترا چون برق خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند
۳
ترا مغرور وفتان آفریدندمرا محروم وحیران آفریدند
۴
ز صبح اندازه ای اول گرفتندچو چاک آن گریبان آفریدند
صفحهٔ ۱ از ۶