خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشک تاثیر آن صنم را در دل چون سنگ کردقرمز خون دلم لعل بتان را رنگ کرد
۲
از شکست خاطر ما این قدر غافل مباشباطن این شیشه ی پرخون دلت را سنگ کرد
۳
گردش پرگار می سازد حصاری نقطه راعرصه بر موی میان آغوش شوقم تنگ کرد
۴
طفل اشکم تا به رقص آورد ساز جلوه اترود مژگان مرا هم چشم تار چنگ کرد
صفحهٔ ۱ از ۳