خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا زجوش اضطرابم جسم لاغر می طپددر کفم آیینه را چون نبض جوهر می طپد
۲
بس که باشد از جدایی های خونم بی قرارهمچو ماهی در کف جلاد خنجر می طپد
۳
در هوای خاک پاک آن بهشت آرزوهمچو بال مرغ بسمل موج کوثر می طپد
۴
بس که شد بی لعل می گون تو مست اضطرابهمچو دل در سینه ام بر دست ساغر می طپد
صفحهٔ ۱ از ۲