خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از این زرین کلاهان دلستان من که خواهد شدبه بالا مد عمر جاودان من که خواهد شد
۲
زبان شکوه ی من انجم از افلاک می ریزدبه خال کنج لب مهر دهان من که خواهد شد
۳
از آن خط زمرد پوش و رنگ لعل خفتانشسرایم قصه ای، هم داستان من که خواهد شد
۴
زطوفان حوادث ایمنم با این سبک روحیچو نور و سایه سیل خانمان من که خواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۳