خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقش است چون خط یار بر روی کار آیدعیش دگر توان کرد چون نوبهار آید
۲
مد رسایی آه از خشم سرمه سای استز آنرو ستاره اشک دنباله دار آید
۳
چو موج ناله دارد از بس به داغ پیوندآهم زهند دوری طاووس وار آید
۴
هر ذره ای ز خاکم پروانه ساز گرددیک شب چو شمع یارم گر بر مزار آید
صفحهٔ ۱ از ۳