خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دگر از تاب دردم ناله در تاثیر می پیچدفلک را آه من در آتشین زنجیر می پیچد
۲
نگارم بر ورق از پیچ وتاب دل اگر خرمیچو زلف نال در کف خامه ی تحریر می پیچد
۳
جهان را پرتو اش در شعله ی جواله می گیردز رشک ماه من چون مهر عالمگیر می پیچد
۴
سر زلف مسلسل را اگر دام دلی سازدرگ جان مرا در ناله ی زنجیر می پیچد
صفحهٔ ۱ از ۲