خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهمت کی مرا شهباز مرغ آرام می گیرداگر سیمرغ صیدش نیست کی آرام می گیرد
۲
نه تنها می مکد خورشید تابان تکمه ی جیبشصفا از سایه ی او صبح صادق وام می گیرد
۳
به زلف از چهره اشکم یار می چیند تماشا کنکه صیادانه اینجا دانه ی من دام می گیرد
۴
طراوت نرگسش دارد نظر از شبنم اشکمز شوخی روغن چشم من این بادام می گیرد
صفحهٔ ۱ از ۳