خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در هر سری زعشقش سودا نمی نشینددر آشیان خفاش عنقا نمی نشیند
۲
بیدار شد قیامت از چشم نیم خوابشاین فتنه تا نخوابد غوغا نمی نشیند
۳
هنگام گریه دل را شورش ز بی قراری استاز جوش وقت طوفان دریا نمی نشیند
۴
بر خاک پرتو مهر شاهد به هر مقام استفطرت چو عالی افتاد بالا نمی نشیند
صفحهٔ ۱ از ۳