خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی عتاب تو از شربت حیات الذبه کام ذائقه دشنامت از نبات الذ
۲
تو را شود پر طاووسی از غضب چون رنگز لطف نازش و قهرت به کاینات الذ
۳
لذیذتر جز شکر خند خنده دزدیدنتغافلت به مراتب ز التفات الذ
۴
سرشته اند در آن آب ورنگ جوهر جانز خار گلشن کویت به این جهات الذ
صفحهٔ ۱ از ۳