خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقشی از جوهر آیینه ی جان است بهارنسخه ای از خط آن تازه جوان است بهار
۲
جای برگ آیینه از شاخ برون می آردبس که شاخ گل من نگران است بهار
۳
رنگ چون نکهت گل گشته پریشان اجزابس که آشفته آن سرو روان است بهار
۴
عکس گل نیست که در جدول آب افتاده استاز رخش در عرق شرم نهان است بهار
صفحهٔ ۱ از ۳