خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عزتم از عرض خواری ساخت دشمن بیشترسیلی صرصر چراغم کرده روشن بیشتر
۲
گل ز مژگان ترم جوشد زگلشن بیشتردانه دارد خوشه ی آهم ز خرمن بیشتر
۳
چوب نرمی هاست هستی را حصار عافیتپایدری رنگ را باشد ز روغن بیشتر
۴
ترک سر بر تارک من زد گل نشو و نماسر بریدن شمع را افروخت گردن بیشتر
صفحهٔ ۱ از ۳