خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در چمن چون شد ز هستی با خبرگل ز شبنم داشت دندان بر جگر
۲
اختر از پیکان بود خون خوارترالحذر زین تنگ چشمان الحذر
۳
همچو مغز پسته است این حرف سبزخنده ما را می کند زیر و زبر
۴
این دورویان پر برون می آورندهمچو برگ گل به استقبال زر
صفحهٔ ۱ از ۴