خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منظور سرکشی است به میخانه در بهارنرگس به سر زند گل پیمانه در بهار
۲
آن شاخ گل شکفته گر آید به دیدنملبریز گل چو غنچه کنم خانه در بهار
۳
شد عقده های خاطرم از خط یکی هزارخرمن رقم زند قلم دانه در بهار
۴
در نوبهار خط تو خندیده داغ دلدارد شکفتگی گل پیمانه در بهار
صفحهٔ ۱ از ۳