خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۲۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نازک اندامی که دارد پنجه در خون بهارعارضش گلبرگ را چون لاله سازد داغدار
۲
می زند جوش از رگ نظاره ی خون رنگ گلتا چو شبنم داده ام چشم آب از رخسار یار
۳
بس که باشد چهره ی آن آتشین سیما لطیفصورت امید دل بی پرده گردد آشکار
۴
هر نفس در شیشه ی شبنم شراب رنگ گلپیش آن سیب ذقن پیچیده برخود غنچه دار
صفحهٔ ۱ از ۶