خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فاش راز عشق شد از اشک گلگون در لباسآستین از موج خوناب است جیحون درلباس
۲
گشت بی لنگر زمین از دل طپیدن های مااز حریر موج اشک ما است گردون در لباس
۳
لفظ چون پیراهن فانوس می باید لطیفتا شود بی پرده نور شمع مضمون در لباس
۴
نیست جز عریان تنی پیرایه ی اهل جنونلیلی از پرده بیرون است مجنون در لباس
صفحهٔ ۱ از ۳