خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سواد موج کوثر خط لعل شکر افشانشطلوع صبح صادق خنده ی چاک گریبانش
۲
شود چون پیکر مجمر مشبک غنچه دلهااگر بر سینه گردد سایه افکن نوک مژگانش
۳
رگ یاقوت گردد موج آب چشمه ی حیواناگر بر ظلمت افتد پرتوی از لعل رخشانش
۴
زمژگان غزالان خامه ی تحریر می سازدمصور تا شود شوخی نگار چشم فتانش
صفحهٔ ۱ از ۲