خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سر کشد گر دلم از سودایشزلف زنجیر نهد بر پایش
۲
سخنم رنگ خموشی داردچون زبان نگه گویایش
۳
سرو تا شد طرف نسبت یارنازها می‌کند از بالایش
۴
نیشکر خامهٔ تحریر شوداز حدیث لب شکرخایش
صفحهٔ ۱ از ۲