خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی که آن بت مشکین کلاله شد رقاصزگردش نگهش مه به هاله شد رقاص
۲
ز بس طپید دل گلشن از بهار رخشچو مردمک به نظر لاله شد رقاص
۳
چو تار چنگ فغان جوش زد ز رگهایمبه بزم حسرتش از دل چو ناله شد رقاص
۴
دمی که ناله ی من دشت را به شور آوردچو دل به سینه ی مجنون غزاله شد رقاص
صفحهٔ ۱ از ۲