خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست تنها اشک من چون کوه بر صحرا محیطموج این سیلاب شد بر عالم بالا محیط
۲
چون فلک از مد آهم سوخت گراجر محیطخامه ی تر دست مژگان می کند انشا محیط
۳
می زند از آب گوهر بحر موج اعتبارقطره ای از آبرو گردیده بر دریا محیط
۴
سرکشان را سختی دوران کند گرد آوریزین سبب بر آتش سوزنده شد خارا محیط
صفحهٔ ۱ از ۲