خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از حضور ناقصان کامل عیاران را چه حظز اتفاق این صور معنی نگاران را چه حظ
۲
می رود بر باد چون گردد فلک پیما غباردر تلاش اوج رفعت خاکساران را چه حظ
۳
چون به کشتن می رود سیماب از آسودگیفال آسایش زدن ما بی قراران را چه حظ
۴
می کند با قطره ی طوفان این دریا تلاشدشمنی با ذره ی مهر اعتباران را چه حظ
صفحهٔ ۱ از ۲