خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در هر ورق آن جلوه نهان است در این باغهر برگ سراپرده ی جان است در این باغ
۲
برجلوه ی نازش گل و خارآیینه سازندگز نقش بهار است و خزان است در این باغ
۳
بی پرده شد آن حسن جهانگیر که از گلصد بتکده از شاخ عیان است در این باغ
۴
ذرات ز شوقش همه در وجه و سماعنددستک زنی شاخ از آن است در این باغ
صفحهٔ ۱ از ۳