خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از حسن تو چون عالم جان است در این باغگل درعرق شرم نهان است در این باغ
۲
خاموش بود بلبل گویا ز ترنمگل محو تو ای غنچه دهان است در این باغ
۳
هر برگ چو طوطی به نوایی است غزل خوانآن آیینه ی صورت جان است در این باغ
۴
از فیض شکر خنده ی جانبخش لب یارهر شبنم گل خرده ی جان است در این باغ
صفحهٔ ۱ از ۳