خلوتی با نورس دماوندی
شمارهٔ ۳۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گوهر شد ز عین لطف بینا در صدفاین گهر وا می کند چشم تماشا در صدف
۲
گوهر دل گشت منظور فلک ها در صدفاین گهر صد مشتری کرده است پیدا در صدف
۳
در برم دل شد محیط حسن بی پایان دوستگوهرم دارد به کف سامان دریا در صدف
۴
چون جرس در ناله، چرخ از دل طپیدن های ماستاز خرام این گهر پیچیده غوغا در صدف
صفحهٔ ۱ از ۳